ನದಿ ತಿರುವು: ಪ್ರತಿ ಸಲ ನಾವು ಬೀದಿಗೆ ಬರಬೇಕಾ? ಪ್ರತಿ ಸಲ ನಮ್ಮ ನದಿಗಳನ್ನು ನಾವೇ ಕಾಯಬೇಕಾ?

ಡಾ. ರವಿಕಿರಣ ಪಟವರ್ಧನ, ಶಿರಸಿ

******

ಐದನೇ ಧ್ವನಿ — ಸೀತಕ್ಕ, ಹಿರಿಯ ಮಹಿಳೆ

ಸೀತಕ್ಕ ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿದರು — ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಆದರೆ ಚೂಪಾಗಿ.

“ನೋಡಿ, ಹಿಂದೆ ಬೇಡ್ತಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡ ನಾವೇ ಅಲ್ಲವಾ?
ಅಂದು ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಮುಂದೆ ನಿಂತರು, ನಾವು ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಬೀದಿಗೆ ಬಂದೆವು.
ಕೊನೆಗೆ ಸರ್ಕಾರ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಿತು.

ಈಗ ಬೇಡ್ತಿಗೂ ಅದೇ ಆಗುತ್ತದೆ…

ಆದರೆ ಒಂದು ಕೇಳಿ —
ಪ್ರತಿ ಸಲ ನಾವು ಬೀದಿಗೆ ಬರಬೇಕಾ?
ಪ್ರತಿ ಸಲ ನಮ್ಮ ನದಿಗಳನ್ನು ನಾವೇ ಕಾಯಬೇಕಾ?

ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪಾದರೂ ಅರಿವಿಲ್ಲವಾ ಈ ಕಾಡಿನ ಬೆಲೆ?”

ಮಾತು ಮುಗಿಸಿ ಅವರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎದ್ದರು.
ಹೋಗುವ ಮೊದಲು ತಿರುಗಿ ನೋಡಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿದರು:

“ನದಿ ಸತ್ತರೆ ಹಳ್ಳಿ ಸಾಯುತ್ತದೆ.
ಇದನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ದೆಹಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿ.”

ಅವರ ಧ್ವನಿ — ಬೇಸರದ, ಆದರೆ ಜಾಗೃತಿಯ ಕಿರುಚಾಟದಂತೆ — ಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹಾದುಹೋಯಿತು.

 ಕಟ್ಟೆಯ ತೀರ್ಮಾನ

ಹಾಲು ಸಂಗ್ರಹ ಮುಗಿದಿತ್ತು.
ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಮನೆ ದಾರಿ ಹಿಡಿದರು.

ಆದರೆ ಹೊರಡುವ ಮೊದಲು ಶಂಕರಣ್ಣ ಒಂದು ಮಾತು ಸೇರಿಸಿದರು:

“ಮುಂದಿನ ವಾರ ಗ್ರಾಮ ಸಭೆ ಮಾಡೋಣ.
ಪಂಚಾಯಿತಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷರನ್ನು ಕರೆಯೋಣ.
ನಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಬರೆಸಿ ತಾಲೂಕಿಗೆ ಕೊಡೋಣ.

ಬಾಯಿ ಮಾತು ಸಾಲದು — ದಾಖಲೆ ಬೇಕು.”

ಅದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರೂ ತಲೆ ಆಡಿಸಿದರು.

ಬೆಳಗಿನ ಮಂಜು ಇನ್ನೂ ಕರಗಿರಲಿಲ್ಲ.
ಕಟ್ಟೆ ಖಾಲಿಯಾಯಿತು.

ಆದರೆ ಮಾತುಗಳು —
ಆ ಮಾತುಗಳು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಲೇ ಉಳಿದವು…

“ನದಿ ಇರುವುದು ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೆ — ತಿರುಗಿಸುವುದಕ್ಕಲ್ಲ.”